Mar
16
Non todos os participantes de Xuventude Galiza Net tiveron que conseguir á súa invitación a costa de ser os máis rápidos nos 30 segundos seguintes á apertura do prazo de inscripción. Coma o ano pasado, dende a Vicepresidencia da Xunta, reservan algúns equipos para invitados. Desta vez, ademais da visita xa habitual de persoas da terceira idade, sempre con ganas de aprender máis sobre as novas tecnoloxías, prantexouse unha zona para as persoas con discapacidade.
Nun lateral da sala, para que poidan sair cómodamente as cadeiras de rodas, estan os seus ordenadores. Aínda que iso ten algúns inconvenientes, como que se coñece a menos xente que se se estivera no centro da sala.
Sen embargo, os invitados coinciden en que a festa informática de Compostela os ten abraiados, sobre todo pola afluencia masiva de xente. Nestas mesas, a ‘mula’ é a indiscutible raíña. Nun dos postos, Avelino aproveita para descargar música. Vai de clásico, porque dí que lle gusta a “gitanada”, é dicir, a máis flamenca. Di que está encantado de atoparse aquí, sobre todo porque é unha forma de pasar un fin de semana distino “fai moito frío para ir de copeteo”, sorrí.
Ao seu lado, Héctor navega e descarga xogos. Está afeito a fedellar cos ordenadores, e de feito, ten un sobremesa e un portátil na casa. O seu software P2P mostra unha lista na que a música loita cos xogos por chegar antes ao seu disco duro. Di que prefire “os de coches”, aínda que se acorda das preferencias dalgún amigo á hora de elexir o que descarga. Héctor comenta que chegaron aquí o sábado pola mañá, e iranse o domingo co resto dos participantes.
Ganas de volver
Cando lle preguntas se virá o ano que ven, a resposta é dun afirmativo inequívoco. O mesmo que dixo antes Avelino e que di Cristina, que se atopa sentada frente a eles co seu mozo, Basilio. Él foi quen lle meteu a ela o ‘vicio’ dos ordenadores, e ela conseguiu que os dous puidesen vir xuntos á Xuventude Galiza Net.
Ademais do incrible ambiente que se respira, entre 1.500 apasionados da informática, Cristina quédase co menos habitual do encontro, co dirixible de cerca de 3 metros que sobrevoa a sala ollándoo todo coa súa cámara. Cristina pasa o seu tempo navegando pola web, e non deixa de mirar de reollo as páxinas do horóscopo. Basilio, en cambio, comparte sofware, aproveitando o ancho de banda do que dispón o seu equipo.
Os catro viñeron de Vigo e os catro afirman que se é posible, o ano que ven repetirán. Pola expresión da súa cara cando se lles pregunta, seguramente por falta de ganas seguro que non é.
Mar
16
O sábado pola tarde, como xa ven sendo tradición, celebrouse o campionato de lanzamento de disco da Xuventude Galiza Net. Case medio cento de participantes deixaron o aire viciado da grande sala de ordenadores, e saíron á improvisada pista de lanzamento armados de cadanseu cd, co número de participante rotulado.
E aire si que tomaron porque o vento racheado que acompañaba a tarde santiaguesa facíase notar, sobre todo nos que esqueceron o xersei no recinto. Os organizadores lembraron que só se permitirían lanzamentos de cds, pois nas probas previas, os DVD’s cruzaban todo o campo e caían preto da autopista A-9, que bordea Santiago por detrás do Pazo de Congresos. “Imaxinade que lle cae a un coche a 120km/h, non lle ía facer gracia” xustificou o árbitro, e engadiu, o suficientemente baixo para que todos escoitaran: “…aínda que a nós probablemente si nos faría”.
O vento foi o grande protagonista do evento deportivo, decidindo cando axudaba, soprando de costas, ou cando estorbaba, mandando os cds ata o aparcadoiro máis próximo. A habilidade nata dos participantes tamén contaba, para desgracia dalgún cámara de vídeo que debeu pensar repetidas veces en esixir o plus de perigosidade para a próxima edición da ‘party’.
O gañador resolveuse moi preto do final, e foi un dos máis novos, Fran Balsa Carnota, o que se levou o gato á auga axudado presuntamente polo vento, como disque o deus Eolo lle botou unha man no seu día a Odiseo. Sorte ou habilidade, o seu nome inscríbese no olimpo dos gañadores desta XGN’08.
Mar
15
Nun encontro informático como Xuventude Galiza Net, no que moitos xulgan o ordenador en función do seu tamaño (e sobre todo, da súa capacidade), hai xente, como Ramón que presume do equipo máis pequeno. Atopámolo nun dos coloquios celebrados no salón Obradoiro do Pazo de Congresos, queixándose porque a cobertura WiFi naquela esquina do recinto era de todo menos boa.
O pequeno aparatiño é nin máis nin menos que un Asus Eee, un portátil ultralixeiro co que a marca Asus logrou un auténtico ‘boom’ neste eido, coa sinxela fórmula de sacrificar prestacións por prezo e portabilidade.
Made in Taiwan
Ramón conta que o pediu a Taiwan a través de internet, custou uns 290 euros, gastos de envío a parte, e só lle tardou 3 días en chegar a casa. Porque aínda que estes portátiles estean a piques de sair en España, o mozo desconfía desa promesa que non se acaba de cumprir, e sobre todo dos prezos cos que chegarán aos consumidores da nosa terra.
Este rapaz noiés sácalle todo o partido ao equipo nos habituais desprazamentos por causa dos estudos. A batería dúralle unhas dúas horas mentres o usa para navegar e estar en contacto co mundo por mensaxería instantánea. “Era xusto para o que o quería” asegura Ramón, que xa ten outro portatil, un PowerBook, para o ‘traballo duro’. “Este cabe na mochila e non pesa tanto”, polo que é máis cómodo de levar a calquera lado, remata.
